The Best Years of Our Lives
Emmy adaylarının açıklanmasına dakikalar kala bugünlük son bir kez Oscar maratonundan film eleştirelim istedim. Şu aralar The Godfather serisini bitirmekle meşgul olduğum için sanki sinemaya bir kat daha aşık olmuş gibi hissediyorum. Evet, Oscar tarihinde bana göre Crash – Brokeback Mountain, The Social Network – The King’s Speech gibi oldukça yanlış sonuçlanan kapışmalar mevcut ama tarihin diğer sayfalarına baktığınızda harikulade işlerle de karşılaşmak mümkün. Özellikle uzak geçmişten All About Eve ve Grand Hotel gibi örnekleri izleyince insan Akademi’nin tercihlerine hayran kalıyor. Hilary Swank‘i tarihte iki kez ödüllendiren bu Akademi’nin Bette Davis, Clark Gable, Claudette Colbert gibi efsaneleri ödüllendirdiğini düşününce bazı şeyleri görmezden geliyorsunuz. The Oscar Boy olarak iki yıllık, daha önce de Oscar Predictions of Umua’dan gelen bir yıllık bloggerlık geçmişimde ne kadar da doğru bir işle ilgilendiğimi her seferinde daha da iyi anlıyorum. Bu yıl dokuzuncu kez, ki benim yaşımda biri için bu olduça olağanüstü bir rakam, canlı canlı Oscar izleyeceğimi bilmek kelimelerle ifade edilemez… Şimdi sitemizin yeni görüntüsüyle de bir kat daha artmış durumda film izleme ve yorumla hazzım. İsterseniz beni şevklendiren ve izlemeye doyamadığım bir başka klasiğe geçelim… Karşınızda William Wyler‘ın yönettiği The Best Years of Our Lives!
Daha önce kaleme aldığım bir başka William Wyler filmi Mrs. Miniver‘da yönetmenin nasıl bir efsane olduğundan uzun uzadıya bahsetmiştim. Tekrar film isimleri vermek gerekirse Ben-Hur, Roman Holiday, Jezebel ve Funny Girl ilk aklıma gelenler. Eğer Ben-Hur‘u görmezden gelirseniz The Best Years of Our Lives‘ın Wyler‘ın en başarılı ve en ünlü filmi olduğunu söyleyebiliriz. Etik konular hakkında ayakları yere basan yorumlar yapmayı seven Wyler bu filmde de savaş sonrası asker psikolojisi ve tabi sivil hayata alışma süreçleriyle ilgili çok güzel şeyler anlatmış.
Robert E. Sherwood‘un MacKenzie Kantor‘ın romanından uyarladığı senaryo üç farklı askerin savaştan evlerine döndüklerinde yaşadıklarını konu alıyor. Savaş süresince birbirlerinden çok farklı yerlerde ve rütbelerde görev yapan bu üç asker dönüş yolunu beraber alıyorlar. Sivil hayata döndüklerinde ise bu üç farklı adamın hayatı bir şekilde kesişiyor, arkadaş oluyorlar. Sherwood‘un kafayı yemiş, insan öldürdüğü için kendini kötü hisseden askerler yerine bunlardan pişmanlık duymayan ama eski hayatlarına nasıl adapte olacaklarını kendileri bile kestiremeyen karakterleri çok iyi yazılmış. En ufak bir soru işareti ya da karmaşa yok. Tüm bunların yanı sıra 1940′lı yılların vazgeçilmezi olan anlamsız dramatize ya da neden var olduğu bilinmeyen gurur da yok. Ki tüm bunlar The Best Years of Our Lives‘ı en iyilerden biri yapmaya yetiyor.
İlk ailemiz Fredric March, Myrna Loy, Teresa Wright ve Michael Hall‘dan oluşuyor. Buradaki rolüyle Oscar alan March‘ın yanı sıra Wright‘ın performansı da takdire şayan. Oscar’a aday olmaması üzücü. Tabi üzüntümün asıl sebeplerinden biri de kendisinin favori aktrislerimden biri olması. İkinci aile ise Dana Andrews ile Virginia Mayo‘dan oluşuyor. Üç aile arasında en zayıf halka olarak görebileceğimiz Derryler ise görüş ayrılıkları sebebiyle yıkılan bir aile tablosu oluşturuyor. Son ailemizde ise sadece Harold Russell‘ın adını anmak yeterli diye düşünüyorum. Gerçekte de elleri olmayan Russell filmde kendi gibi engelli olan oyuncu adaylarına pek çok şeyi ispat etmiş bana kalırsa. Akademi de benle aynı görüşte olacak ki kendisine bir Onur Ödülü varmış aynı sene.
The Best Years of Our Lives uzun zamandır veremediğim en yüksek notumu alan film oldu. Galiba tüm zamanların en iyileri listesini yaparken de ilk 10′dan aşağıya düşmeyecek. Mutlaka kaçırılmaması gereken bir klasik. Lütfen izleyin.
[A+]
Oscar Karnesi
*En İyi Film
*En İyi Yönetmen
*En İyi Erkek Oyuncu (Fredric March)
*En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Harold Russell)
*En İyi Uyarlama Senaryo
*En İyi Kurgu
En İyi Ses
*En İyi Müzik – Drama/Komedi
Henüz yorum yapılmamış.