Yavaş yavaş Oscar maratonumun sonuna yaklaştığım için açıkçası fazlasıyla heyecanlanıyorum. Çünkü 83 filmi de izleyince (ki şu an yanılmıyorsam 68 oldu) sizlere büyük bir derleme hazırlayacağım. Kendime göre 83 yılın en iyilerini belirleyip kısa kısa notlar düşeceğim. Neyse tabi, bu derlemeye daha çok var. Ağustos’un sonlarını bulur diye düşünmekteyim. Zaten sonrasında uzun uzun Emmylerden konuşup, hemen ardından da 84. Akademi Ödülleri için yeni bir tahmin güncellemesi yapacağız. Gelelim şimdi asıl meseleye. 1944 yapımı, 7 Oscarlı, En İyi Film ödüllü Going My Way‘e…

Peder Chuck O’Malley genç ve Roman Katolik Kilisesi’ne yeni atanmış hayatı seven biridir. Öyle ki dini bir görevi olmasına rağmen içerisinde her türlü neşeyi bulunduran, müziği, sporu, aşkı seven bir adamdır. Lakin bu yeni atandığı kilisede uzun zamandır görev yapmakta olan Fitzgibbon da onun tam zıttı olarak ciddi, disiplinli ve hayattan zevk almaktansa, monoton yaşamayı tercih eden biridir. İşte burada da Going My Way başlıyor. Klasik Hollywood hikayelerinde olduğu gibi neşeli ve sevilen karakterimiz, tonton ve yaşlı kurdu da yoldan çıkarır… Leo McCarey‘nin hikayesinden Frank Butler ve Frank Cavett‘in oluşturduğu senaryo çok da yeniliklerle dolu değil. Hala bu tarz şeyleri izliyoruz zaten. Sister Act‘in daha eski bir versiyonu bile diyebiliriz.

Filmin yönetmeni Leo McCarey ise aslına bakarsanız Akademi tarafından hep takdir edilmiş bir kariyere sahip. The Awful Truth, Love Affair, My Favorite Wife, The Bells of St Mary’s, My Son John gibi sayısız film mevcut Oscar’a aday olduğu. Ama ne ilginçtir ki McCarey genel olarak çok da bilinen bir isim değil. Hatta filmlerinin çoğu da hatırlanmaz. Yalnız Going My Way‘in internette aldığı düşük puanlara rağmen neşeli ve keyif verici bir film olduğunu söyleyebilirim. O kadar da kötü değil!

Tarihte ilk ve tek olarak aynı oyuncunun aynı rolle aynı yıl içerisinde hem baş hem de yardımcı oyuncu kategorilerinde aday olması bir tek Barry Fitzgerald‘ın başına gelmiş. Lakin Fitzgerald ödülü ana kategoride rol arkadaşı Bing Crosby‘ye kaptırırken, yardımcı kategoride ipi göğüslemiş. Jean Heather‘ın ve Frank McHugh‘un ilgi çeken performansları haricinde bir de James Brown var ki eminim aranızda özel takipçileri mevcuttur. Ben bir de son olarak Gene Lockhart ismini eklemek istiyorum. Çünkü rolü kısa olsa da filmin en iyi işlerinden birine imza atıyor.

Going My Way dediğim gibi keyifli ama pek birşey vaat etmeyen bir film. Bir özeleştiri ya da alt metin yakalamanız mümkün mü? Hayır. Ama o dönemler Casablanca, Mrs. Miniver, How Green Was My Valley, Gone with the Wind gibi ağır filmlerle bunalmış olan Akademi’nin zannediyorum ödülü böyle birşeye vermeye ihtiyacı vardı. Bir göz atmaya değer.

[B]

Oscar Karnesi
*En İyi Film
*En İyi Yönetmen
*En İyi Erkek Oyuncu (Bing Crosby)
En İyi Erkek Oyuncu (Barry Fitzgerald)
*En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Barry Fitzgerald)
*En İyi Hikaye
*En İyi Uyarlama Senaryo
En İyi Görüntü Yönetimi – Siyah Beyaz
En İyi Kurgu
*En İyi Özgün Şarkı (“Swinging on a Star”)

Barry Fitzgerald, Bing Crosby, Frank Butler, Frank Cavett, Frank McHugh, Gene Lockhart, James Brown, Jean Heather, Leo McCarey