Galiba internet üzerinde blog açıp Oscar hakkında yazmaya başladığımdan beri bu kadar yoğun bir yıl geçirmemiştim. Eskiden yılın yeni filmlerine bu kadar ilgi göstermez, sadece önemli gördüklerimi izlerdim. Ama blogging işini ciddiye aldıkça izlediğim yeni yapım sayısı da artmaya başladı. Bu sene kendi çapımda bir rekora gidiyorum. Ve eğer aynı istikrarı sürdürürsem eminim 2012 benim açımdan çok daha şenlikli geçecek. Tabi izlediğiniz film sayısının artmasıyla beraber yaşınızın da yerinde saymaması daha geniş çaplı yazılar sunmanıza olanak sağlıyor. Bakışınız değişiyor, konuyla ilgili bilgi miktarınız eskisine göre fazla oluyor falan da filan… Konuyu bir yere getireceğim yok. Sadece bu farkındalık beni mutlu ediyor son günlerde. O yüzden paylaşmak istedim. En iyisi bu faslı kapatıp izlemek için çok geç kaldığım Rise of the Planet of the Apes‘e geçmek.

Öncelikle bundan önce çekilmiş hiçbir maymun filmini izlemediğimi belirtmem gerek. 2001 tarihli Tim Burton imzalı Planet of the Apes de buna dahil. Bugüne kadar izlediğim tek Pierre Boulle uyarlaması The Bridge on the River Kwai, ki onun da konumuzla hiç alakası yok. Pierre Boulle‘un orijinal adı “La planète des singes” olan romanı belki de uyarlaması en çok yapılan kitaplardan biri. Rupert Wyatt tarafından yönetilmiş yeni Rise of the Planet of the Apes de bu romandan esinlenilerek ve karakterlerin bir kısmı kullanarak kaleme alınmış.

Kısaca konusundan bahsetmek gerekirse Rise of the Planet of the Apes babası Alzheimer hastası olan Doktor Will Rhodes’un maymunlar üzerinde denediği Alzheimer’ı yok eden ilacın yan etkileriyle start alıyor. İlaç denek maymunların zeka seviyesini artırıyor ve onlara insani birkaç özellik kazandırıyor. Sonrasında da Doktor Rodman’ın laboratuvarda gizlice doğum yapan bir maymunun bebeğini eve götürüp ona bakmaya başlamasıyla işler iyice farklılaşıyor. Çünkü Caesar adındaki bu maymun annesinin karnındayken Rodman’ın ilacından nasipleniyor ve normalin üzerinde bir zeka seviyesiyle Rodman ailesinde yerini alıyor.

Şimdi… Bu tabiki de filmin hikaye kısmı. Rise of the Planet of the Apes evcilleştirilmiş bir hayvanın hayat hikayesi değil tabiki de. Hatta Doktor Rodman’ın ev hayatı da değil. Rise of the Planet of the Apes insanlığın kendi kendini yok ettiğinin açık bir resmi. Farklı yorumlar getirebileceğiniz tonla mesaj var. Tabiki de “Maymunlar Cehennemi” başlığı altında bugüne kadar çekilen filmleri izlemiş olanlar konuya benden başka şekilde yaklaşabilirler. Ama benim gördüğüm Rise of the Planet of the Apes karaktlerinin bazıları fazla karikatürize edilmiş olsa da Rick Jaffa ve Amanda Silver tarafından oldukça iyi yazılmış, CGI da en doğru şekilde kullanan ve bence yılın en mükemmel görsel efektlerine sahip bir film olmuş.

CGI konusunda artık bilir kişi haline gelen Andy Serkis‘in oyunculuğu için çok güzel şeyler söylenmişti biliyorsunuz. Ama ben Avatar‘daki Zoe Saldana‘yı düşününce Serkis‘in karakteri üzerinde bilgisayarda çok oynandığını düşündüğümden “Aday olmalı!” yorumu getirmeyeceğim. Oscar töreninden sonra iyice can sıkıcı bir adama dönüşen James Franco ve Slumdog Millionaire‘den beri bir türlü izleyemediğimiz Freida Pinto filmin başrolerinde yer alan isimler. Harry Potter serisinin Draco Malfoy’u Tom Felton kadronun en sırıtan ismi. Kötü karakter olacağım derken Malfoy’un bir başka versiyonu olabilmiş ancak. Herhalde Rise of the Planet of the Apes‘de sevmedim tek şey kendisi oldu. Onun haricinde Brian Cox ve John Lithgow da var ama özellikle Lithgow‘un klişe “hasta baba” performansı beni pek kesmedi.

Rise of the Planet of the Apes büyük ihtimalle yılın en iyi bilimkurgusu. Biliyorum Harry Potter‘ın son filmi için istekleriniz var ama En İyi Görsel Efekt Oscar’ı başka bir filme giderse gerçekten üzülürüm.

[B+]

Amanda Silver, Andy Serkis, Brian Cox, Freida Pinto, James Franco, John Lithgow, Pierre Boulle, Rick Jaffa, Rise of the Planet of the Apes, Rupert Wyatt, Tom Felton